1.2 Het belang van het handboek

De afwikkeling van een nalatenschap verschilt per dossier. Anders dan bijvoorbeeld in de registergoederenpraktijk, verloopt de afwikkeling van nalatenschappen niet echt volgens vaste procedureregels. Deze constatering zal geen bevreemding wekken, aangezien er nalatenschappen in allerlei soorten bestaan.

De graad van ingewikkeldheid van de afwikkeling van een nalatenschap wordt grotendeels bepaald door de volgende factoren:
• de hoeveelheid gerechtigden tot de nalatenschap;
• eventueel bestaande beperkingen in hun handelings- en beschikkingsbevoegdheid;
• de aard van de aanspraken van de gerechtigden;
• de samenstelling en omvang van de nalatenschap;
• internationale aspecten;
• eventuele incidenten (zoals wanneer de andere wettelijke rechten spelen of een beroep op de legitieme portie wordt gedaan)
Dat maakt dat het vrij lastig is het proces van afwikkeling van nalatenschappen voor alle denkbare gevallen sluitend te beschrijven.
Met de invoering van het nieuwe erfrecht in 2003 werd echter het belang van meer standaardisering van de afwikkeling van nalatenschappen onmiskenbaar groter. Niet alleen nieuwe en uitgebreidere (procedure)voorschriften nopen daartoe, maar ook de veelheid van nieuwe en vaak kortere termijnen. Wie de notaris inschakelt voor de afwikkeling van een nalatenschap, zal erop moeten kunnen vertrouwen dat de notaris de ins en outs van al deze (procedure)voorschriften en termijnen beheerst.
Daartegenover stond soms in schril contrast de boedelpraktijk onder het oude erfrecht. De afwikkeling van nalatenschappen werd nogal eens op de spreekwoordelijke lange baan geschoven. Niet altijd werd de afwikkeling behoorlijk begeleid en uitgevoerd. Dat dit geen loze verwijten zijn wordt voldoende gestaafd door de notariële tuchtrechtspraak: het meest werd geklaagd over gebrekkige boedelafwikkeling door notarissen (zie hoofdstuk 9).
Om toegang te krijgen tot deze pagina, moet u een abonnement nemen.