10.10 Frankrijk – voor 17 augustus 2015

De wijze waarop een internationale nalatenschap vererft en dient te worden afgewikkeld is niet alleen afhankelijk van het Nederlandse internationaal privaatrecht. Telkens zal ook moeten worden bezien welk recht dient te worden toegepast volgens het internationaal privaatrecht van het land waar zich nalatenschapsvermogen bevindt.

In dit onderdeel staat Frankrijk centraal. De Franse alsmede de hiervoor besproken Nederlandse regels van internationaal erfrecht zoals deze gelden voor nalatenschappen die vóór 17 augustus 2015 zijn opengevallen worden uiteengezet aan de hand van enkele veel voorkomende praktijksituaties: de Nederlander met onroerend (vakantiehuis) en roerend (bankrekening) vermogen in Frankrijk en de Fransman met dergelijk vermogen in Nederland. Zowel de situatie zonder als met testament komt aan bod, waarbij voor de laatste situatie onderscheid wordt gemaakt tussen het geval waarin een (geldige) rechtskeuze is uitgebracht en het geval waarin deze ontbreekt.

Zie over de hoofdlijnen van het internationaal erfrecht in Frankrijk voor 17 augustus 2015 ook J.G. Knot, Internationale boedelafwikkeling. Over het toepasselijke recht op de afwikkeling van nalatenschappen (diss. Groningen 2008), p. 152-158. Zie voor de regeling ten aanzien van nalatenschappen die op of na 17 augustus 2015 zijn opgevallen onderdeel 10.12.

10.10.1 Nederlander met vermogen in Frankrijk en gewone verblijfplaats in Nederland

10.10.1.1 Frans internationaal privaatrecht

Het Franse internationaal erfrecht hanteert het splitsingsstelsel. Dit betekent dat Frankrijk aparte erfrechtelijke verwijzingsregels kent voor roerende en onroerende zaken. Gevolg is dat meerdere deelnalatenschappen kunnen ontstaan, die ieder volgens ander recht vererven en afgewikkeld dienen te worden.

Om toegang te krijgen tot deze pagina, moet u een abonnement nemen.