6.16 Legaten

6.16.1 Begrenzing legaat

Een legaat is een uiterste wilsbeschikking waarin de erflater aan een of meer personen een vorderingsrecht toekent (art. 4:117 lid 1). Een kooprecht met werking bij dode is geen legaat omdat het geen uiterste wilsbeschikking is. Een legaat tegen inbreng van de waarde is geen kooprecht omdat het niet gebaseerd is op een wederkerige overeenkomst, maar op een eenzijdige rechtshandeling.

6.16.2 Aanvaarding legaten

Art. 4:201 lid 1 bepaalt dat een legaat wordt verkregen zonder dat een aanvaarding nodig is. Zolang het legaat nog niet is aanvaard, mag de legataris het legaat evenwel nog verwerpen. Verwerping van een legaat moet op ondubbelzinnige wijze geschieden, maar is overigens niet aan enige vorm gebonden (art. 4:201 lid 3). Mogelijk is het legaat te verwerpen door middel van een eenvoudige verklaring. Maar de afgifte, de levering van het gelegateerde, moet uiteraard wel worden aanvaard.

Wanneer een legitimaris een legaat verwerpt, geldt niet de regel dat hij slechts bij die verwerping kan verklaren dat hij zijn legitieme wenst te ontvangen. Deze regel (zie art. 4:63 lid 3) heeft enkel betrekking op de verwerpende erfgenaam-legitimaris.

6.16.3 Afgifte legaat

Een legaat, dat wil zeggen het vorderingsrecht, wordt verkregen zonder dat een aanvaarding nodig is. Een andere kwestie is hoe het gelegateerde daadwerkelijk wordt verkregen in de zin dat men daartoe gerechtigd wordt. Anders dan bij erfopvolging moet het gelegateerde nog afgegeven, geleverd worden. Dat geschiedt op de wijze zoals is voorgeschreven voor levering van goederen.

Om toegang te krijgen tot deze pagina, moet u een abonnement nemen.