11.4 Intestaatserfrecht van bloedverwanten

Als een Nederlander komt te overlijden met laatste woonplaats in België dan is Belgisch erfrecht van toepassing in de zin zoals toegelicht in onderdeel 11.2. Hierna bekijken wij de algemene regels van het Belgische intestaatserfrecht, voorlopig zonder rekening te houden met de incidentie van een langstlevende echtgenoot, die in het Belgische erfrecht sinds 1981 immers een bijzondere positie heeft verkregen en aldus de klassieke regels komt uithollen via vruchtgebruik (zie daarover nader in onderdeel 11.5). Met ingang van 18 mei 2007 bezit de langstlevende wettelijk samenwonende partner eveneens een – zij het weliswaar beperkt – wettelijk erfrecht. Dit wordt eveneens toegelicht onder onderdeel 11.5.

11.4.1 Openvallen van de nalatenschap

11.4.1.1 Hoe en waar?

Een nalatenschap valt open door het overlijden van een natuurlijke persoon (art. 718 Belg. BW). Het feit van het overlijden, wordt bewezen door de overlijdensakte. Indien het overlijden niet materieel kan worden vastgesteld (bv. vliegtuigcrash in open zee of de WTC ramp), dan gebeurt dit via een declaratief rechterlijk vonnis.

Ook het tijdstip van overlijden is belangrijk. Wanneer twee of meer personen overlijden en niet kan worden vastgesteld wie als eerste overleed, worden ze geacht gelijktijdig te zijn gestorven (art. 721 Belg. BW). Dit is de zogenaamde theorie der commorientes. Geen van beiden erft dan van de ander.

De nalatenschap valt open op de plaats waar de erflater het laatst heeft gewoond (art. 110 Belg. BW). Dit is de plaats waar de overledene zijn belangrijkste vestiging had,

Om toegang te krijgen tot deze pagina, moet u een abonnement nemen.